Michèle’s Blog – Aflevering 6 – Flinta & Cisgender. Deel 1.

MICHÈLE’S BLOG

Flinta & Cisgender – Deel 1

Flinta & Cisgender

Voor wie gisteren naar Canvas keek (6 oktober 2021), ik moest toch eventjes weer her-brainen over de nieuwe termen Flinta en Cismannen en Cisvrouwen.

Flinta:  staat voor iedereen die in geen van volgende categorieën past: vrouwelijk, lesbisch, Trans en A gender, maar toch structureel onderdrukt wordt in de cispatriarchale samenleving waar we allemaal in leven.

Cisgender: ‘niet transgender’. Dus: je bent geboren als jongen, en je voelt je ook helemaal jongen. Of je bent geboren als meisje, en je voelt je ook helemaal meisje.

Ik moet opletten wat ik zeg, maar ik begin het allemaal zeer ingewikkeld te vinden, hahahaha.

Dus concreet ben ik dan Cisvrouw en niet langer hetero? Is het nu een ander woord voor of heeft Cis dan niets te maken met de sexuele voorkeur maar wel het “gen”?

Wie mij daar kan over inlichtingen geven, altijd welkom tussen pint en pot in de Black Box Bar om er uitgebreid over te praten.

Maar zoals gezegd ik ben het allemaal een beetje kwijt.

Één maal lesbisch

Er is maar één meisje, ja meisje, ze zal ondertussen al  rond de 36 zijn of zo….

Skrölan Bauwens, de dochter van Dirk & Marleen.

Voor mensen uit Gent, de Muide, de mensen in het dansmilieu die al lang bij me dansen, jullie kennen haar zeker.

Eigenlijk waren het haar ouders die zich inschreven in de dansles. Zij had besloten om mee te komen en ik zag haar voor de eerste keer met een gespierde jongen aan haar zijde.

Lange tijd, weken en weken dacht ik dat ze een koppel waren…

Maar toch niet.

Amsterdam & het Krasnapolski hotel

Marleen & Dirk werden goede vrienden.

Marleen stierf op een dag in augustus nu al enkele jaren terug en daarover schreef ik al in mijn vorige blog over de mottige ziekte.

Marleen daar denk ik nog veel aan. Aan haar en onze trip naar Amsterdam. Ik stond er geprogrammeed op het Krasnapolski Salsa Festival.

Het legendarische hotel aan de Dam was voor de gelegenheid omgetoverd tot een sprookjesachtige salsaplek met maar liefst meer dan 1000 bezoekers.

Georganiseerd door Ivan Poschi. De organisator voor Amsterdam en Londen.

Maar met heel dat gedoe van Flinta en Cis enz…. dacht ik terug aan Skrölan.

En als ik aan haar denk, denk ik altijd terug aan onze avond op de Gentse Feesten!

Nu ook al zo’n 8 jaar geleden.

We dansten toen al samen en ze assisteerde me al enige maanden in de lessen.

Ze kwam voor Laure. Later zou ze deel uitmaken van mijn eerste showteam en dit leidde tot onze breuk.

Gentse feesten

Maar nu heb ik het over onze avond op de Gentse Feesten.

Een magische avond! Het was een extreem warme avond en de straten liepen boordevol bezoekers van de feesten.

Iedereen weet waarover ik het heb of kan er zich iets bij voorstellen.

We hadden af gesproken om te gaan dansen aan “den boom!”

VZW Trefpunt

Voor diegene die al lang salsa dansen, “den boom” is al jaren vervangen door het Baudelopark.

VZW Trefpunt was gegroeid onder het toeziend oog van Guido De Leeuw en de salsabar verhuisde van de plek onder “den boom” naar het Baudelopark.

Mijn eerste gesprek met Guido verliep stormachtig.

In het boekje van de Gentse Feesten stond Etage Tropical geprogrammeerd zonder dat wij daarvan zelf op de hoogte waren. Met gevolg dat mensen waren afgezakt naar de salsabar voor onze danslessen terwijl wij zelf geen weet hadden van onze programmering. Ik was ontzet en belde Guido boos op.

Hij had mij nog nooit gehoord of gezien maar daar kwam na mijn telefoontje prompt een einde aan.  Professioneel met een ton aan ervaring werd het hele voorval rechtgezet op een interessante manier voor Etage Tropical.

En tot onze verbazing konden we het eigenlijk wel heel goed vinden met elkaar.

Guido is wel ja, … ik denk dat Gent wel zal beamen een krak in zijn vak!

Salsabar

Maar “den boom” was DJ Pacha’s vaste stek en de thuishaven van het  salsa establishment tijdens de Gentse Feesten. Wij kennen het allemaal onder de noemer “De Salsabar”

Een ware fata morgana: onafgebroken salsa dansen gedurende tien lange nachten.

Toen was het niet zoals nu, toen werd de ene salsaplaat na de andere gedraaid zonder uitlopers van latin mix.

Nee, echte salsa en bachata.

Iedereen kwam er voor iedereen en toen dansten de vele verschillende leraren en scholen met elkaar.

Daar kwam een einde aan, toen in Gent het salsamilieu veranderde in een oorlog met mensen aan de linker en de rechteroever.

https://www.poetryinternational.org/pi/poem/28451/auto/0/0/Stefan-Hertmans/ANGYE-IN-DE-SALSABAR/nl/tile?fbclid=IwAR2QkMN3FBwjrksrb4P5susMjVLeDnEq7kvKfHHd1h7Yu_WQswUIyIbWdb4

Margaret Thatcher

Maar toen was dat niet zo. Toen dronk je mojito’s uit bekers en danste je de hele nacht met de bedoeling om te dansen en niet te staan aan politiek doen.

Of misschien is het gewoon omdat het voor mij veranderde van recreatief naar professioneel en werd het een verplichte nood, door de keiharde mannelijke sector waar ik in beland was.

Of moet ik nu zeggen cismannelijke omgeving? Ben ik nu Flinta? hahaha

Maar het salsalandschap veranderde en dat deels door mezelf en daar, wel daar voel ik mij dan weer uitermate goed bij.

Ik kneed het dagelijks en probeer het als een beeldhouwer te vormen naar …

Al 17 jaar een eindeloze passie voor ….

Zonder, …

Onmogelijk!

Maar over het zakelijk aspect van de dansbusiness, daar heb ik ook zo mijn trukje voor.

Mijn schoonvader, een geweldig zakenman, heeft mij veel tips en raad ingefluisterd voordat hij stierf.

Dinsdagavonden waren onze vaste avonden. Ik moest de danszaal open doen, voor je weet wel de Kizomba lessen die dan doorgingen van Frans en Sarah. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om elke dinsdag een uurtje bij hem binnen te springen voor de aanvang van de lessen.

Als ik het moeilijk heb haal ik instinctief zijn woorden naar boven en troost ik mij met wat ik kreeg van hem: een onuitputtelijk vat aan raad en liefde. Genoeg om je hele leven gulzig van te drinken.

Leve de suffragettes

Maar het gaat nu over vrouwen issues en de positie van en het hele verhaal errond en dus:  

Sarah, ons slimste meisje van de klas, vaatchirurg en beste vriendin van Ellen, zei in de les zo’n vijf jaar geleden: als vrouw moet je je stiel tien maal beter kennen dan als man wil je op dergelijk niveau meedoen. En daar heeft ze gelijk in.

Gelukkig voor ons, want we weten wat we vertellen!

Bij Etage Tropical zijn al onze vrouwen TOPPERS! De max! …gewoon de Max!

Ze  beoordelen mensen niet op vlak van gender, kleur, religie, afkomst etc…. ze zijn gewoon zichzelf, no nonsense en ja nog maar eens gezegd de MAX!

Wanneer ik oog in oog kom te staan met de zwarte communiteit denk ik altijd, hoe komt dat toch dat we steeds een goede connectie hebben. Maar het geschiedkundig geheugen van de mens kan je niet verbannen en net zoals zwart nog steeds moet duwen en trekken voor een plekje, is dat voor de vrouw in het algemeen ook zo.

Het blijft een strijd hahaha, … een echte suffragette strijd.

Tot mijn verbazing had ik eenzelfde discussie met Ava, één van mijn nieuwe leerlingen die blind is en bij het FOD werkt.

Ze zei : als blinde moet je je dubbel hard bewijzen op de arbeidsmarkt. Flinta?

Ik vulde daarbij aan en “vrouw” zijn, waarop we prompt begonnen te lachen.

Mensenrechten activitisme

Wanneer ze dan nog aanvulde dat ze wel wat “blinde mensenrechten ambities had” was het girlsfront prompt gevormd.

Kaderen

Maar over het Salsamilieu kunnen we stellen dat het chaotisch, we doen maar wat van weleer, er toch wel uit is.

Zo’n viertal jaar geleden kwamen de mensen van de Lindy Hop mij hetzelfde vertellen en hoe het van vriendschappelijk dansen evolueerde naar een echte veldslag.

Nu tegenwoordig is het Ecstatic Dance die deze fase doorgaat en ik heb momenteel veel bewondering voor Griet van Ecstatic Dance Gent.

Griet, blijven lopen, door de vuurlinie, dansen, dansen…. blijven gaan en ontwijken…. Het dansparadijs wacht voor jou en je geliefden.

Courchevel

Toen ik in Courchevel begon nu acht jaar geleden, was Adeline Roux, directrice van “L’office du Tourisme Courchevel”.

Zei gebruikte de term “Encadrer”

“Michèle est ce que tu veut bien encadrer tes besoins?”

Ik vind dat een geweldig woord : Kaderen!

Een project kaderen, een idee kaderen, een communicatie kaderen…. salsalessen kaderen.

Misschien is het wel mijn lievelingswoord en dus mogen we stellen dat het salsamilieu iets meer gekaderd is ten op zichte van vroeger.

In 2014 hadden we de grootste artiesten programmering van Courchevel

Letterlijk de danstop kwam naar Courchevel om er deel te nemen aan ons jaarlijks dansfestival.

Maar daarover een andere keer….deel 2 wordt vervolgd.

Michèle’s Blog – Aflevering 5 – Mojito & Caipirinha

MICHÈLE’S BLOG

Mojito & Caipirinha

In mijn 5de blog bezorgen ik  jullie 2 receptjes van barman Rik van de 2 klassiekers Mojito & Caipirinha. Ok, we geven toe, er zijn al onnoemelijk veel recepten hiervan terug te vinden, maar zo maken wij ze in onze Black Box Bar, naar analogie met, je raadt het nooit, de cocktails die we dronken op vakantie.

Mojito

  •       2 cl vers gesperst limoensap

                De reden waarom we met limoensap werken in plaats van limoen partjes is om makkelijk de cocktail te kunnen drinken van het rietje

  • 3 koffielepels rietsuiker
  • 8 muntblaadjes

Samen zeer lichtjes crushen tot wanneer de muntblaadjes gekneusd zijn en de etherische oliën vrijkomen


opvullen met crushed ice

  • 5 cl jonge of witte rum

Alles mooi opwerken naar boven zodat de suiker niet beneden blijft

  • overgieten met een heel klein beetje spuitwater
  • afwerking: overgieten met 3 druppels angostura bitters, takje munt en rietje
  • Soms kan je combineren met framboos en het spuitwater vervangen voor een alcoholische bubbel allebei heerlijk.

http://www.hemingwaycuba.com/havana-hemingway.html?fbclid=IwAR2O3NA60Kye5BGzFLke4wUC9vJGmXV8xEDUBFE15C2J7zYOGMyyPHyJb78

Zelf ben ik huge fan van “la Floridita in Havana”

Wanneer je dan praat met Cuba liefhebbers en mensen die vaak naar Cuba reizen komt dan altijd de commentaar: O nee, dat is daar veel te toeristisch.

Wel ja, denk ik dan altijd je gaat zelf ook als toerist wat denk je nu? Dat je niet gezien wordt als Gringo hahaha

Soit de service is er feilloos. Gewoonweg geweldig.

Je waant je in de jaren ’50 in Cuba en naar Amerikaans Old Fashion model kan je sippen van je cocktail terwijl de keurig geklede obers in rode jacket en wit gestreken hemden voor je uit allerlei heerlijke drankjes toveren.

Het geluid van de shakers klettert volop.

Het interieur trouwens vind ik ronduit grandioos met de prachtige houten bar. Enkel de Moulin Rouge scoort voor mij beter! En dan spreken we niet enkel van de mooie obers achter de toog maar ook de nog mooiere meisjes van het mooiste cabaret op aarde.

Caipirinha

  • 1 limoen in de lengte in 6 partjes snijden
  • 3 cocktaillepels rietsuikersiroop

samen zeer goed crushen

opvullen met crushed ice

  • 5 cl Cachaça toevoegen

mooi opwerken zodat suiker goed vermengd

afwerking: limoenwiel aan de rand van het glas of bovenop glas en rietje

  • Soms kan je combineren met passievrucht! Heerlijk voor een speciale gelegenheid wanneer je bv. met de kerstperiode passievrucht in alle winkels vindt.

In het  “Pestana Convento do Carmo” een oud klooster dat werd omgebouwd tot hotel vind je de allermooiste bar van Salvador de Bahia en de lekkerste Caipirinha’s ter wereld. Natuurlijk is er zoveel verschil in Cachaça net zoals er zoveel verschil zit in Rum dat we moeten besluiten dat ook de kwaliteit van de alcohol bepalend is voor de betere smaak.

https://www.steden.net/cuba/havana/bodeguita-del-medio/?fbclid=IwAR06tDXtS69HWGV2wKyHukfJwfCT3RCRJMSZL7e7zDJ8gA91bjLxxS-d1-4

Er is trouwens maar één manier om het echt, echt, echt te leren. Gewoon proeven!!!

Dus nodig je vrienden uit of maak er een gezellige avond van met je geliefde, terwijl je nippent

luistert naar de heerlijke en eens voor de gelegenheid wonderbaarlijke muziek uit Brazilië.

Ik geef je voor de gelegenheid ook enkele muziektoontjes mee van mijn favoriete Braziliaanse zangeres Maria Rita!

Michèle’s Blog – Aflevering 4 – Sommige leerling dansers vergeet ik nooit

MICHÈLE’S BLOG

Sommige leerling dansers vergeet ik nooit

Sommige leerling dansers vergeet ik nooit.

Oude vismijn in Gent

Ik had een opdracht in de oude vismijn in Gent, heel veel jaren terug. Het was tijdens de Gentse Feesten en ik moest er een salsa workshop verzorgen. De zaal was overvol geladen en mensen konden vrij binnen en buiten lopen zoals het hen uitkwam. Na de workshop stond ik aan de bar en zag ik mijn voormalige professor en promotor Ernie Haerinck met zijn vrouw.

Archeologie van het nabije oosten

Wat heb ik gezweet door die man. Na mijn kandidaturen in de kunstgeschiedenis koos ik voor zijn specialisatie: “archeologie van het nabije oosten”.  

25 jaar geleden was het midden oosten fel in de mode. Overal verschenen buikdanslessen en mensen gingen op reis naar Marokko, Tunesië, Turkije en ik dus ook. Het reizen naar het verre oosten,  is eigenlijk maar een trend geworden van iets van de laatste 20 jaar. Maar ik koos dus voor het midden oosten omdat ik een ongelofelijke fascinatie had voor het oude Mesopotamië en natuurlijk zeker en vast, voor Egypte. Een land dat ik meerdere malen zou bezoeken.

Ankch

Toen ik afstudeerde liet ik een ankch op mijn linker bil tatoeëren, mijn moeder kon daar niets meer over zeggen, ik was net 24 geworden, ik was namelijk volwassen hahaha.

Vanaf nu zou ik net zoals de Farao’s door het leven gaan als onsterfelijk en goddelijk, in de sporen van Cleopatra maar bovenal met een grote bewondering voor de geweldige Ramses de tweede, de grootste farao aller tijden. In de bijbel was Ramses de tweede de slechterik, omdat hij het een Hebreeuwer onder de naam Mozes zeer lastig had gemaakt, maar op wereldvlak, wel …. die man kon er wat van.

Zijn indrukwekkende geschiedenis, zijn leven, zijn nalatenschap is nu bijna 3000 jaar later nog steeds bekend door velen.

https://isgeschiedenis.nl/nieuws/ramses-ii-grote-voorouder-van-egypte

Dus nam ik een deeltje,  dat geprojecteerd stond op de vele hiërogliefen over, in de hoop dat één van de zonnestralen van de ronde zonneschijf ook over mijn leven zou schijnen. Iedereen maakt moeilijke tijden mee, maar met mijn Ankch op mijn bil, vooral blijven dromen …. hahaha!

En dan stond ik zo’n 15 jaren later in de oude vismijn en professor Haerinck, praatte hartelijk en met heel veel gelach en vertier. Een totaal andere man dan de norse, kleine, tengere, teveel, rokende professor van op de universiteit.

Achteraf denk ik dat de oorzaak lag aan zijn immens interessante en intelligente vrouw.

Maar tijdens mijn academie jaren, was dat dus anders geweest, en kreeg je van hem pas een goede dag en een vriendelijk woord, als je de meer dan 1000 verschillende scherven aan de hand van beeldmateriaal kon onderscheidden.

Details

Ik denk dat toen mijn zin voor visueel detailwerk is ontstaan. Niet uit goesting maar uit verplichte noodzaak. Elk detail was belangrijk: lijntjes, bolletjes, structuur, grove korrel, dichte korrel, geel zand, donker zand, rood zand, leem, klei, grijze klei, zwarte klei, en zo verder en zo voort….

Een en al oor luisterde hij die avond naar mijn parcours…. En toonde hij uitermate interesse in de dansschool. Later hebben we nog vaak gemaild,

Nadat zijn vrouw was gestorven….

Dubai

Tot hij verhuisde naar Dubai, om zijn dagen te vullen op de green, golvend op de prachtige golfvelden van de U.A.E.

Professor Haerinck was een God in de Emiraten. Hij zette het jonge land, een verenigd land sinds de jaren ’70, archeologisch op de kaart. Voor hem maakte ik mijn thesis “19 grafcontexten in Ed Dur, in het emiraat Umm Al Qawain, U.A.E.”

Natuurlijk reisde ik later naar de plek. What Else!

Bernice

Maar dus na de Gentse Feesten schreef Bernice, zijn vrouw, zich enkele weken later in voor een cursus. Ja kroket, wat was ik binnen. De vrouw van mijn voormalige promotor begon bij me te dansen. Whauw!!!!

Gretig nam ik haar tegen mijn boezem en begon met haar te dansen. En toen viel mij voor het eerst op dat ze een pruik droeg. Ze vertelde: “Een gevolg van haar zware chemo’s die ze had ondergaan door kanker.”

Die mottige kanker

Bernice was mijn eerste leerling die getroffen was met kanker en ook de eerste die ik heb moeten laten gaan.

Gedurende mijn 12 jaar dansles, doet het afscheid altijd pijn, want jaarlijks zijn er mensen in de dansschool die met deze rotziekte te maken hebben. Ik kan het maar niet gewoon worden. Op zo momenten wordt ik dan heel angstig. Gelukkig zijn er heel wat programma’s waardoor ik in de voorbije 12 jaar meer mensen heb zien genezen dan zien weggaan.

Als je er de vele documentatie op naslaat over kanker, komen we altijd op hetzelfde verhaal neer.

Bewegen is gezond

Veel beweging is heel goed voor de algemene gezondheid. Als je dit dan nog eens doet in een gematigd sportritme is dat ideaal.

Daarom dat dansen zo gezond is.

5 goede redenen waarom dansen gezond is:

  1. Dansen maakt gelukkig en dit vooral omdat endorfine vrijkomt (ook wel de gelukshormoon genoemd).
  2. Dansen is een prettige vervanger voor fitness. Kracht, lenigheid en uithoudingsvermogen worden hierdoor gestimuleerd.
  3. Dansen is goed voor de hersenen.
  4. Dansen vermindert angst en depressies. Donkere gedachten worden als het ware weggedanst.
  5. Door dansen komen bepaalde impulsen en connecties in je hersenen vrij waardoor je een grotere dagelijkse creativiteit aan de dag legt.

Ellen Remue, mijn Ellen, die deel uitmaakt van ons bestuur heeft daar een uitgebreide site over

www.transformelle.com

Al enkele jaren is ze de gezondheidsgoeroe van de school. Mocht je zelf kampen met een infectie, een kanker of een kwaal, je kan steeds bij haar terecht voor tips & tricks. Ook is ze een geweldig luisterend oor.

https://www.komoptegenkanker.be/

Nieuw bloed

Nieuwe mensen komen naar de danslessen en hebben geen idee wat te verwachten. Zou ik durven? Zou ik eens een kijkje gaan nemen?

Elke keer een nieuw gezicht, een nieuwe ervaring. Wie ben jij?

Een ander verhaal, hetzelfde verhaal? Hoe lang ga je blijven? Worden we vrienden?

Ik moet ook zeggen dat ik de voorbije jaren in een tornado gezeten heb van emoties en dan beslis je als leerkracht: Nu gaat het mij niet meer overkomen. Ik neem nog enkel een professionele houding aan….ik neem afstand van de mensen…. Ja zeker! Of course….

Als beginnende dansleraar doe je je uiterste best. 2 leerlingen, 3 leerlingen, 4 leerlingen,…. nog een telefoontje, nog een berichtje, nog een vraag over de oefening…. 5 leerlingen, 6 leerlingen….

6 jaar later… hoeveel leerlingen? O nee, weeral telefoon. Zet die telefoon af. Maar ok, voor die neem ik op, daar kan nu al een berichtje naar ….

Want die meent het…. Misschien is zij wel interessant, misschien is dat wel de moeite.

Het spookt telkens door mijn hoofd en keer op keer val ik …. in een nieuw verhaal, een nieuwe emotie, een nieuw engagement.

Elke keer opnieuw, nog en nog en nog en elke keer in een andere vorm.

Dankbaar

En dan komt dat beslissende moment. Dat moment dat je tijd en ruimte met elkaar wilt delen. Dat je denkt hier voel ik mij goed bij, hier voelt hij of zij zich goed bij.

Op een zonnige ochtend kom je tot de ontdekking dat je liever je tijd doorbrengt met je salsavrienden dan met anderen.

Michèle’s Blog – Aflevering 3 – Kompa uit Haïti & Zouk uit Guadeloupe

MICHÈLE’S BLOG

Kompa uit Haïti & Zouk uit Guadeloupe

Kompa uit Haïti en Zouk uit Guadeloupe

Als Benjamin begint over zijn haïtiaanse roots, duurt het nooit lang of we komen altijd terug op dat zelfde punt: de muziek. Dan zegt hij altijd “kizomba, dat komt niet uit Angola, maar uit mijn land”.

En daar heeft hij groot gelijk in!

Ik stel hem dan altijd voor als zo een klein haïtiaans manneke dat stond te wiegelen met zijn heupen ergens op een droge plek vol afval maar met een reuze grote smile op zijn gezicht.

Uiteraard stond hij daarin boven nog eens te dansen op een verhoogde berm, hoog boven de andere uit.

God had namelijk plannen met hem….

Haïti was lange tijd Frans, net zoals zoveel eilanden in de Caraïben. En daar ontstond in de jaren ’50 de Kompa of Compas: een antiliaanse merengue.

Op de eilanden Guadeloupe en Martinique ontstond  vanuit dat muziekgenre in de jaren ’70 de zouk en vanuit de zouk ontstond dan weer de kizomba begin jaren ‘80. De muziekgroep Kassav werd razend populair en niet enkel op de eilanden, maar vooral in Angola, de bakermat van de kizomba.

Eduardo Paim

Opnieuw ligt het werk van een groot muzikant aan de bron. Deze keer is zijn naam Eduardo Paim, die in de jaren ‘83 en ‘84 een immense populariteit genoot over het grote afrikaanse continent.

Africadançar

In de jaren ‘90 verhuisde hij naar Portugal, waardoor hij in Europa de kizomba als een “hete virus” verspreidde over het continent. Topavondje blijft voor mij nog steeds één van de gala-avonden georganiseerd door Africadançar in Parijs. De zaal was prachtig verlicht met klassieke kristallen lusters, donker met blauw en rode verlichting en een massa aan mooie mensen. Prachtig waren ze uitgedost en voor 90% zwart. De zaal vulde zich met patchouli en heel veel bling.

Africadançar zal de geschiedenis ingaan als toonaangevend in het kizombamilieu.

Frans & Sarah Kizombalove

Dankbaar blijf ik altijd voor Frans Soenen & Sarah Amaro Kizombalove en de grondlegger van de kizomba in België José Garcia Ndongala Kizombalove. Hadden zij geen samenwerking met Etage Tropical aangegaan zou de verspreiding van Kizomba in onze dansschool en in Vlaanderen nooit zijn tot stand gekomen.

Frans en ik zullen altijd verbonden blijven met elkaar door de immense passie de we aan de dag legden voor de verspreiding van de kizomba. Frans verdiende geen euro aan zijn uren en uren les geven en ik al evenmin voor het uren en uren opendoen van een zaal waar aanvankelijk geen kat in zijn lessen stond.

Maar we hielden vol en hoe meer we onze tanden er in beten, hoe harder we samen doorgingen. Het lukte ons om onze dromen te realiseren want enige tijd later kwamen dansers van overal uit België. De lessen stonden bakkevol. Alle leraren uit de tropische danswereld passeerden de revue. Alle leraren die nu kizomba geven volgden toen les bij ons en maakten hen zo de passen van de kizomba eigen.

Onze wekelijkse samenwerking duurde 5 lange jaren: een tot voor Laure en Benjamin ongezien record tot samenwerking in de danswereld, iets wat ik voor de rest van mijn leven koester.

Door de immense populariteit van Frans en Sarah zijn ze nu wereldsterren en worden ze overal gevraagd, van Portugal tot Brazzaville, van Kenia tot Brazilië….

En toen stond op een mooie dag dat haïtiaanse manneke van vooraan in de tekst in mijn zaal. Benjamin, die ik vaag kende vanuit het salsamilieu, kwam vanuit het verre westvlaanderen samen met Annick Rohaert de lessen volgen. Aangezien ik ook de lessen volgde ontstond toen onze eerste connectie.  

Benjamin werd letterlijk de beste van de klas.

Dansers, kenners wijken steeds voor hem en dat maakt mij reuzeblij. Onze vizie over dans ligt op dat vlak simultaan.

Benjamin schoolde zich later nog verder bij, en ook nu nog, bij de grote der kizomba en semba aarde en zo werd hij de nooit aflatende ambassadeur voor de authentieke Kizomba en Semba over tijd en plaats in Vlaanderen.

Feest in Guadeloupe

Op een bepàald ogenblik, na duizenden uren salsa, had ik voor mezelf uitgemaakt om even niet meer naar Cuba te reizen. Het was voor mij niet langer meer op vakantie gaan!

En dus ruilde ik de salsa, rumba, son, chacha, boléro…. de bonen met kip en de goedkope spaanse geimporteerde wijn voor nog maar eens champagne en de heerlijke creoolse keuken.

Elke avond is het feest in Guadeloupe… letterlijk elke avond.

Dames vergeet Cuba… t’is in Guadeloupe dat je moet zijn!

De hele avond kan je genieten van wiegelende heupen, dicht en warm; terwijl mooie woorden in je oor worden gefluisterd in de meest romantische taal van de wereld.

De volgende ochtend gonzen de antiliaanse deuntjes nog na, gelijk oplopend met de prachtige azuurblauwe golven van de oceaan.

Op de tropisch witte stranden dut je vervolgens in terwijl de muziek nooit veraf blijft.

Momenteel ben ik trouwens helemaal into Hatik.

Zouk

Ik hou echt wel van Zouk. Etage Tropical had de kans Leonardo en Layssa te mogen ontvangen. Deze twee wereldsterren; Leonardo kwam uit Brazilië maar woont nu in Nieuw Zeeland, en Layssa is Duits, hebben in de begin jaren van Etage Tropical het imago gegeven waar ik nu na al die jaren nog zoveel belang aan hecht.

Amsterdam, Parijs en Luxemburg

Mensen kwamen uit Amsterdam, Parijs en Luxemburg afgereisd om in Etage Tropical de zouk van deze lesgevers onder de knie te krijgen.

De antiliaanse zouk is niet de braziliaanse zouk

Even een belangrijk puntje: de zouk van de antillen wordt toch wel helemaal anders gedanst dan de braziliaanse zouk. Concreet zijn het twee zeer uiteenlopende dansstijlen. Daar waar de antiliaanse zouk heel dicht op elkaar wordt gedanst en heel veel weg heeft van de kizomba en semba, maar waarbij het ritme iets sneller gaat en de muziek wordt bepaald door electronisch werk, is de braziliaanse zouk één dat verwant is met modern. De braziliaanse zouk gaat zeer wijdt uiteeneen en in heel veel golfbewegingen is het de absolute nummer 1 in de zo uitgesproken verschillende verhoudingen tussen de leider en de volger.

Leonardo en Layssa kwamen voor de braziliaanse zouk en de pluimen van de tropische pauwen schitterden over de dansvloer. Opnieuw volgde ik gretig de lessen en nu, als de gelegenheid zich voordoet, doen Gaëtan Collaert en ikzelf nog wel eens een braziliaanse zouk. Ik dans het reuzegraag, maar enkel met héél goede leiders. Uiteraard is Gaëtan de onuitgesproken nummer 1 van de belgische dansscène. Van hem leerde ik trouwens heel veel: Zouk, Bachata, Bachatango, Merengue, On1, On2… alle tropische dansen die niet Cubaans zijn, en die ik voor altijd zal beschouwen als “De zijvarianten ….. “

https://www.funx.nl/news/music/08711323-2f37-4b11-8bcc-40af0af36b60/zouk-groeit-in-populariteit?fbclid=IwAR3eZSHEkXjbuUllwpZSKoq_dCkunICqpxOEQDPtN2odpOjSZrw4bbMWZYM

Viva Cuba, Viva le Revolution

Want hoe interessant ik de andere dansstijlen ook vind, Cuba is nooit veraf.

En dan denk ik nog maar eens:  Viva Cuba, Viva la Revolution en voor wat betreft la revolution, wij hebben onze eigen revolutie : één van dans, liefde en heel veel leven.

Vandaar ons motto: Always #dance #love #life en geloof me, als je dit volgt komen al je wensen uit in duizendvoud.

Dat besliste God trouwens ook voor dat dansend klein manneke in de straten van Port au Prince….

https://www.muziekencyclopedie.nl/action/genre/zouk?fbclid=IwAR3fgIut0xhwMClt7yonpmjgHqfbogCJn43clF3mxTfzJZjX–Sr_GbHa-0

https://www.dewereldmorgen.be/artikel/2019/01/25/radicale-verlichting-en-haar-haitiaanse-erfenis-inspiratie-voor-het-humanisme-en-sociaal-verzet-van-de-21ste-eeuw/

Michèle’s Blog – Aflevering 2 – Fania

MICHÈLE’S BLOG

Fania

Schudden en beven voor Fania.

In mijn eerste artikel “Geef mij eens die Salsa” maakte ik een verwijzing naar de “Fania Records”. Graag wil ik hier iets meer over vertellen.

Daarin gaf ik aan dat de Salsa ontstaan is, in New York in de jaren ‘60. Uiteraard zijn er heel wat discussies over het ontstaan. Sommigen zeggen dat salsa al werd gedanst op de eilanden en in Venezuela in de jaren ‘20. Maar één regel is wel overal gelijk. De salsa werd in de jaren ‘60 gecommercialiseerd.

Johnny Pacheco

Grondlegger was de Dominicaan Johnny Pacheco, die de Fania Records oprichtte in 1964.

Elke salsa liefhebber buigt voor deze naam en mijmert wel eens over hoe het toen moet zijn geweest. Want Johnny Pacheco slaagde erin om alle grote salsa-muzikanten te verenigen in de “Fania All Stars”.

Legendarische namen speelden voor hem in overvolle zalen: Ray Barretto, Willie Colon, Ruben Bladés, Hector Lavoe, Ismael Miranda, Cheo Feliciano, Bobby Cruz, Pete “El Conde” Rodriguez, Tito Puente, Célia Cruz en Eddie Palmieri

Son Moderno

In de verzameling aan legendes prijken heel veel Puerto Ricaanse namen. De Cubanen willen dat niet echt geweten hebben. Ze kunnen maar moeilijk toegeven  dat de invloed van Puerto Rico ook zo groot is geweest op de ontwikkeling van het salsa muziekgenre. Cubanen durven dan wel eens de term “Salsa” te ontwijken en vervangen voor de term “Son Moderno” met natuurlijk hun link naar de wieg “Son”.

Geen verwondering dat nu nog de dag van vandaag al eens onenigheid bestaat over wie nu het meest te zeggen heeft over het Salsa dansen.

Ray Barretto

Sinds salsa mijn beroep werd, begon ik eenmaal thuis mijn aandacht te verleggen van salsa naar jazz. Wanneer ik thuis kom, gaat prompt die jazz zender op de radio aan, maar ontsnappen kan ik nooit. Want even later krijg je dan nog maar eens Ray Barretto te horen met zijn  grandioze song: Acid!

https://www.nporadio5.nl/muziek/artiesten/88831fd2-c834-4853-b306-1d1979aefe5a/ray-barretto

En dan wordt je automatisch terug gezogen naar de salsa en je liefde voor … Een gezellig etentje met een goed glas wijn, verandert dan al snel weer in een solo show op maat in de keuken. Met de spots van de dampkap op me gericht stel ik mij dan een duo voor met Yuniel Gual Sondeakokan. Yuniel, de voormalige eerste danser van de Tropicana in Havana, waar ik verschillende keren mee samenwerkte voor zowel Gent als Courchevel danst door mijn gedachte. We gaan crazy in onze schouderbewegingen. De licht voorover gebogen afwisselende schoudermoves, links en rechts doen mij evenveel spetteren als de kip in de oven!

Jazz in Brooklyn

In Brooklyn waren er grof door de bocht gesproken “twee straten”, de straat van de latino’s en de straat van de jazz muzikanten.

Wanneer de jazz muzikanten na een lange avond spelen naar huis trokken kwamen ze voorbij de nog steeds bruisende latino wijk, waar zoals gebruikelijk tot ochtenddauw werd door gefeest. Het is dan ook niet verwonderlijk dat beiden elkaar beïnvloeden en dat vanuit hun samenzijn de heerlijke tonen van de latinjazz ontsproot. Ray Baretto blijft hierin een belangrijke naam doorheen de geschiedenis van de latin jazz.

Champagne en gefrituurde kip

Onmiddellijk wijkt mijn gedachte, en denk ik aan de aanvragen voor de feesten. Met latino’s moet je altijd zeggen: er is een vergunning tot  5 uur. Om 4 uur moet je afsluiten. Ik ken geen één latino volk dat zo laat feest als de dominicaanse gemeenschap. Elk feestje begint prompt om 1.00, ervoor zitten de oma’s en opa’s te sippen van hun bubbelende cava’s en te eten van de weeral, maar deze keer “gefrituurde” kip. Gelukkig denkt mijn beste vriendin Juana, na meer dan 30 jaar vriendschap, nu eerder aan de “gefrituurde kip” dan aan onze wilde escapades van wel eer. De cava verving ze ondertussen dank zij haar champagne drinkende vriendin voor bubbels uit Frankrijk.

Célia Cruz

Fania is trouwens altijd verbonden met de queen of salsa: Célia Cruz. Ze werd een belangrijke schakel in de verspreiding van het repertoire over de hele wereld. Als cubaanse verliet ze haar land om te zingen. Ze mocht nooit meer terug. Met Oscar de Leon maakte ze later legendarische muziek. De venezolaan doet mij telkens denken aan DJ Marco, … o wat mis ik DJ Marco! Maar daarover een andere keer.

In het Hard Rock Café in Panama-City stond ik met kerst in 2017 voor een glazen vitrine. In de vitrine stonden met haar roze zijden schoenen ten toon gespreid met op de kast “Célia Cruz”. Ik weet nog dat ik dacht. Kon ik nu maar je schoenen kussen “koningin van de salsa” en toen beloofde ik plechtig:

“I pledge to you my total loyalty” en dit zolang ik salsalessen geef.

“La vida es un carnaval” gonst dan ook elke dansreeks door de muziekdozen van Etage Tropical.

Fania for ever

Of je nu van cubaanse salsa houdt of van LA salsa met de puerto ricaanse noten, één ding blijft gelijk. Salsa is onlosmakend verbonden aan Fania.

Wie zin heeft om hier wat dieper op de materie in te gaan, Fania heeft een eigen website:

https://fania.com/

https://www.jazzonthetube.com/a-night-at-the-palladium-ballroom/?fbclid=IwAR029h_3aqm24F6R3MEgvCUBghVHTNg8EG-hcRgajgctehKRZCXvtov7pSo

Michèle’s Blog – Aflevering 1 – Geef mij eens die Salsa!

MICHÈLE’S BLOG

Geef mij eens die Salsa!

Ik verbleef in een lodge in Namibië tegen het nationale park van Etosha, waar  op de tafel een saus stond met de naam “Salsa”. De foto poste ik enige jaren terug op instagram op het profiel van Etage Tropical. Salsa betekent “saus”. Het bestaat uit een mengeling van verschillende ingrediënten.

De muziek Salsa

Toch kent iedereen de salsa beter als een muziekstijl zoals Techno, Hip Hop, Reggae, Jazz…. en waarvan nog zo vele anderen er één zijn. Je hebt trage salsa (om iemand eens goed tegen je gillet te trekken) en je hebt snelle salsa (wanneer je vol uit wil gaan met je buddy of beste danspartner). Terwijl ik dat zo schrijf heb ik zo enkele mensen in mijn hoofd waarvan de één al toepasselijker is dan de andere. Hahahaha…. Ik denk dat dansers die dit nu lezen zich daar ook wel iets van bij kunnen voorstellen.

Salsa komt uit New York

Maar voor ons is Salsa een bekende dansstijl dat zijn oorsprong kent in New York. New York?  What??? Salsa komt toch uit Cuba? Ja natuurlijk komt Salsa uit Cuba! Onmiddellijk schiet de vraag door het hoofd: Wat weet ik van Cuba? Mojito’s, witte stranden, blauwe oceaan en mooie Cubanen dansent op het strand. Levensmomenten waar de tijd stil staat en je kan genieten van de warmte van de Carraïben. Ja! Allemaal waar!

Salsa is van oorsprong Cubaans

Mini nuance, Salsa is niet geboren op het eiland Cuba maar is wel Cubaans. Het werd ontwikkeld door de Cubaanse bevolking die rond de jaren ’60 leefden in New York. Veel Cubanen emmigreerden naar de Verenigde Staten en dus, in de nauwe straatjes en tijdens de koude winterdagen in New York, gaven enkele Cubanen de aanzet tot, en de ontwikkeling van Salsa. Zo konden ze even ontsnappen uit hun bestaan en terug keren naar hun zo geliefde tropische eiland, waar de heerlijke warmte van de prachtige muziek en de hete zon opnieuw voelbaar werd voor lichaam en ziel.

Bijlage: voor de kenners onder jullie spreken we voor wat New York betreft over “Fania” Maar daar over een andere keer.

We waren aan het schrijven over Salsa! Grosso modo kan je spreken van 3 Salsa Stijlen!

  1. Cubaanse salsa
    • Deze wordt gekenmerkt door veel heupbewegingen en ingewikkelde armbewegingen. Typisch is dat men gaat dansen in een cirkelfiguur.
  2. Los Angeles Stijl of L.A. salsa
    • Je kan het al raden. In Los Angeles ontwikkelde ze een westerse variant op de Cubaanse Stijl waarbij er op een lijn wordt gedanst en niet langer in een cirkel. Het is een salon gerichte stijl.
  3. New York Stijl of On2 salsa
    • deze is ook ontwikkeld… rarara in New York maar wordt in tegenstelling tot de Cubaanse Salsa en de LA Salsa gedanst op de 2de tel van de 8 tellen waaruit 1 Salsadeel bestaat.

Misschien nog even wat Chinees, maar voorlopig weet je genoeg met het idee van de 3 stijlen.

Waar wordt salsa gedanst?

Alle 3 de stijlen worden in België gedanst. Alsook over alle continenten van de wereld. Wat veel mensen niet weten, is dat salsa de meest gedanste dans is ter wereld. Overal danst men salsa. Van India tot Dubai, van Canada tot Argentinië. Grote clusters vind je uiteraard in Latijns-Amerika maar daarnaast ook in West-Afrika, waarbij Senegal de koploper is. Logisch als je bedenkt dat de Afrikaanse slaven werden gedeporteerd naar het eiland Cuba waar ze in Santiago de Cuba moesten werken op de rietvelden. S’avonds, na het harde werk, maakten ze een kampvuur en leefden ze zich uit op de ritmes van hun geboorteland. Daarom dat salsa altijd een Afrikaans tintje zal behouden en dat Cuba de bakermat van de salsa wordt genoemd omdat de ritmes van de conga’s, de claves, de simbalen, de trompetten, de piano er … het hardst klinkt.

Taxidansers

Met Cuba in het achterhoofd denk ik steeds terug aan Trinidad. Daar heb je een magische dansplek die noemt “Casa Del Artex”. Wie nog niet naar Cuba is geweest en salsa danst, een zekere must do! In Casa del Artex kan je namelijk goede dansers inhuren! Je kan er de hele namiddag naar hartelust dansen. Mooie gebronzeerde jonge mannen en vrouwen die je heerlijke middagen bezorgen met de nodige ambiance en als je het helemaal wil afmaken lokale rum. Zelf denk ik nog vaak terug aan deze top namiddagen uit mijn leven. Ik nam er direct twee! Één om als volger te dansen en één als leider. Het duurde dan ook niet lang of de casa werd voor mij één groot dansfeest. Enige jaren terug ontstond het idee van de “taxidanser”: Een danser of danseres die tegen betaling op feestjes met je danst. Het idee heeft vooral veel bijval in het Kizombamilieu. Dus alles samen niet zo ver gezocht.

Passie

Of je nu van Cubaans, LA of NY salsa houdt en waar je gaat dansen maakt eigenlijk niet uit. De fun, het plezier, de passie, de energie die vrij komt door deze dans is van zo een orde, dat eens je de microbe te pakken hebt, je verslaafd bent voor het leven. Het kruipt in je bloed en je geraakt het niet meer kwijt. Daarom dat ook in België we spreken van een salsa communiteit, waarbij soms mensen jaar na jaar met elkaar dansen op feestjes, workshops en danslessen.

Corona hel

Salsa is een heel belangrijke sociale uitlaatklep, en het was een hel om niet te kunnen dansen tijdens Corona, maar nu, zijn we terug en als je zin hebt om toe te treden tot onze wereld, nodigen wij U bij Etage Tropical van harte uit om met ons te komen dansen zodat we onze passie kunnen delen met jou!

Referenties

https://dansmagazine.nl/dansstijlen/salsa

https://www.riksjatravel.nl/cuba/reisblog/zon-zee-strand/